Japan
Ik heb er eigenlijk maar weinig over te zeggen - als je het nieuws volgt weet je genoeg. Er zijn honderden doden en waarschijnlijk loopt het aantal in de duizenden aangezien er een half dorp is weggespoeld. Het is verschrikkelijk en de onverwachtheid van dit soort leed stemt me verdrietig. Daarover heb ik echter niets nieuw te zeggen. Wat ik wel bijzonder vind zijn de volgende twee nieuwsfeiten.
China heeft een team reddingswerkers gestuurd met materieel om de Japanners te helpen zoeken naar overlevenden. Het Chinese Rode Kruis heeft 100,000 euro gegeven aan het Japanse Rode Kruis. De Chinezen en Japanners zijn al eeuwen vijanden, aartsvijanden zelfs. Beide landen zien zichzelf als het middelpunt van de wereld, in fysiek of cultureel oogpunt. Tegenwoordig heeft die strijd zich toegespitst op de economische en de technologische strijd. Het feit dat de Chinezen de hulp aanbieden en belangrijker nog dat de Japanners die hulp accepteert, is dus goed nieuws. Men kan aandragen dat Japan die hulp nodig heeft en geen keus heeft. Maar die keus is er wel degelijk, er staan namelijk teams uit 39 landen op stand-by, waaruit Japan zou kunnen kiezen. Deze feiten laten zien dat zowel Japan and China wellicht bereid zijn over hun eigen schaduw heen te stappen. Ik vind dat positief.
Tweede stukje positief nieuws omtrent deze aardbeving; de regio Kandahar uit Afghanistan heeft 35,000 euro gedoneerd. Twee zaken zijn van belang. Blijkbaar heeft Kandahar voldoende geld beschikbaar, en geen corrupte machten die dat geld achterover kunnen drukken. Ten tweede, het betekend een mogelijkheid tot zelfwaardering voor de regio en het land. Afghanistan is in de recente geschiedenis met name bekeken als een achtergestelde regio, waar nog veel opgebouwd moet worden en waar dus geld naartoe stroomt. Dat beeld kan niet veel goeds betekenen voor de zelfwaardering van het Afghaanse volk. Daarom is deze donatie aan Japan met name symbolisch heel belangrijk. De Afghanen zeggen eigenlijk; we kunnen een noemenswaardige bijdrage leveren ten behoeve van andere landen. Wij kunnen niet alleen nemen maar ook geven. Ik vind dit echt fantastisch en ik hoop dat alle Afghanen dit nieuws te weten komen.
Japan
I don't have a lot to say about it - if you followed the news you know it all. Hundreds have died and that number is likely to rise up to thousands, if only because half a village has simply floated away. It's terrible and the suddenness of this suffering saddens me. I've got nothing new to say about that, however. What I found interesting was the following news.
China has sent a rescue team and materials to help the Japanese find survivors. The Chinese Red Cross has sent a 100.000 euros to the Japanese Red Cross. The Chinese and Japanese are ancient enemies, archenemies even. Both countries see themselves as the center of the world, either geographically or culturally. These days their struggle continues in an economical technological battle. The fact that the Chinese offer help, and more importantly that Japan accepts it, is good news. One could claim that Japan needs the help and has no choice but to accept it. The choice is there, however, as there are teams from 39 countries standing by and Japan could pick any of those teams over the Chinese one. These facts show us that both Japan and China might be able to step over their own shadow, and I think that's positive.
The second part of good news surrounding this earth-quake is that the region Kandahar from Afghanistan has donated 35.000 euros to Japan. This tells me two important things. Apparently Kandahar has enough financial reserve to donate this money, and no corrupt forces with the power to steal it. Secondly, it means a possibility for self-appreciation. After all, in recent history Afghanistan has been perceived as a sort of third-world country, where a lot has yet to be built up and where money will only flow to. That can't mean much good for the self-appreciation of the Afghan people. This money is especially important on a symbolic level. The Afghanis are saying - we can give a noteworthy amount of money for the good of another country. We can give, as well as take. I think it's great and I hope all the Afghan people will hear about it.
China heeft een team reddingswerkers gestuurd met materieel om de Japanners te helpen zoeken naar overlevenden. Het Chinese Rode Kruis heeft 100,000 euro gegeven aan het Japanse Rode Kruis. De Chinezen en Japanners zijn al eeuwen vijanden, aartsvijanden zelfs. Beide landen zien zichzelf als het middelpunt van de wereld, in fysiek of cultureel oogpunt. Tegenwoordig heeft die strijd zich toegespitst op de economische en de technologische strijd. Het feit dat de Chinezen de hulp aanbieden en belangrijker nog dat de Japanners die hulp accepteert, is dus goed nieuws. Men kan aandragen dat Japan die hulp nodig heeft en geen keus heeft. Maar die keus is er wel degelijk, er staan namelijk teams uit 39 landen op stand-by, waaruit Japan zou kunnen kiezen. Deze feiten laten zien dat zowel Japan and China wellicht bereid zijn over hun eigen schaduw heen te stappen. Ik vind dat positief.
Tweede stukje positief nieuws omtrent deze aardbeving; de regio Kandahar uit Afghanistan heeft 35,000 euro gedoneerd. Twee zaken zijn van belang. Blijkbaar heeft Kandahar voldoende geld beschikbaar, en geen corrupte machten die dat geld achterover kunnen drukken. Ten tweede, het betekend een mogelijkheid tot zelfwaardering voor de regio en het land. Afghanistan is in de recente geschiedenis met name bekeken als een achtergestelde regio, waar nog veel opgebouwd moet worden en waar dus geld naartoe stroomt. Dat beeld kan niet veel goeds betekenen voor de zelfwaardering van het Afghaanse volk. Daarom is deze donatie aan Japan met name symbolisch heel belangrijk. De Afghanen zeggen eigenlijk; we kunnen een noemenswaardige bijdrage leveren ten behoeve van andere landen. Wij kunnen niet alleen nemen maar ook geven. Ik vind dit echt fantastisch en ik hoop dat alle Afghanen dit nieuws te weten komen.
Japan
I don't have a lot to say about it - if you followed the news you know it all. Hundreds have died and that number is likely to rise up to thousands, if only because half a village has simply floated away. It's terrible and the suddenness of this suffering saddens me. I've got nothing new to say about that, however. What I found interesting was the following news.
China has sent a rescue team and materials to help the Japanese find survivors. The Chinese Red Cross has sent a 100.000 euros to the Japanese Red Cross. The Chinese and Japanese are ancient enemies, archenemies even. Both countries see themselves as the center of the world, either geographically or culturally. These days their struggle continues in an economical technological battle. The fact that the Chinese offer help, and more importantly that Japan accepts it, is good news. One could claim that Japan needs the help and has no choice but to accept it. The choice is there, however, as there are teams from 39 countries standing by and Japan could pick any of those teams over the Chinese one. These facts show us that both Japan and China might be able to step over their own shadow, and I think that's positive.
The second part of good news surrounding this earth-quake is that the region Kandahar from Afghanistan has donated 35.000 euros to Japan. This tells me two important things. Apparently Kandahar has enough financial reserve to donate this money, and no corrupt forces with the power to steal it. Secondly, it means a possibility for self-appreciation. After all, in recent history Afghanistan has been perceived as a sort of third-world country, where a lot has yet to be built up and where money will only flow to. That can't mean much good for the self-appreciation of the Afghan people. This money is especially important on a symbolic level. The Afghanis are saying - we can give a noteworthy amount of money for the good of another country. We can give, as well as take. I think it's great and I hope all the Afghan people will hear about it.
posted by Miriam @ 11:12 a.m.
0 Comments:
Een reactie posten
<< Home