Homoseksualiteit en TV

Goed, het is alweer een eeuwigheidje geleden dat ik hier iets gepost heb. Ik geef mijn scriptie de schuld, want al mijn schrijf-energie gaat daarin zitten. Ik ga zoals gebruikelijk in het Nederlands en Engels bloggen (behalve in mijn stuk over spam altijd gedaan), teneinde mijn Engels te verbeteren.


Dit weekend ben ik de lege uurtjes doorgekomen met het kijken naar Glee. Ik hou van de verschrikkelijk stereotype karakters, o.a. een domme sportjock, een oppervlakkige cheerleader, een dik zwart meisje en een homo. Ik vind het ook leuk dat de karakters zich ontwikkelen, zoals de cheerleader die de laatste paar afleveringen verrassend genoeg aardig is tegen mensen.

Een karakter dat zich helaas nooit in enige betekenisvolle manier ontwikkeld is de homo, Kurt. Hij is een stereotype homoseksueel; hij houdt van mode, pop, hij praat op een manier die alleen omschreven kan worden als typisch gay, etc. In zichzelf is het natuurlijk geweldig dat homo's tegenwoordig open en bloot op TV kunnen komen, want dat zou dertig of veertig jaar geleden niet mogelijk zijn geweest (of het zou zijn ontkend). Fijn voor ze, het is een grote stap in de richting van acceptatie en gelijkwaardigheid.

Maar er is een probleem. Van de vier homoseksuele mannen die ik ken, zijn er twee ongeveer zoals Kurt. Als je tien seconden naast ze staan, weet je dat ze homo zijn en ik vind dat prima. Ze zijn hoogopgeleid en intelligent, dat is het voornaamste verschil met de TV-homo's die ik ken.
De twee anderen zijn echter niet herkenbaar als homo. Ze kleden zich zoals om het even welke heteroseksuele man, ze praten zoals je 'verwacht' van een heteroseksuele man, ze zijn geobsedeerd met onderzoek en wetenschap en ze hebben me moeten vertellen dat ze homo zijn of ik had het niet geweten.

Ik vraag me af waarom deze 'normale' homo's nou nooit op het witte doek verschijnen. Om een voorbeeld te noemen, zwarten zijn inmiddels ook meer dan de racistische grote lippen en goede dansmoves, godzijdank. Waarom dan homo's nog niet?

De reden dat homo's op TV er niet uit kunnen zien als Henk en Ingrid is omdat dat een te grote bedreiging zou zijn. De manier waarop homo's geportretteerd worden verzekert dat iedereen op zijn minst kan roepen dat hij 'er toch niet zo bij zou willen lopen'. Ergo, de bedreiging is ontkracht omdat we weliswaar jaloers kunnen zijn op de homo zijn leven, geld, intelligentie of baan (en zinloos genoeg voor ons dames, op zijn vriendje), we kunnen ons altijd superieur voelen omdat de homo's als zo verschillend aan ons worden geportretteerd. En zelfs als die verschillen op het oog positief zijn (beter kleding-smaak, for one), ze zijn zo uitvergroot dat ze een karikatuur worden, en dus gemakkelijk negatief.

Nu moet je me niet verkeerd begrijpen; ik bedoel niet dat ik me superieur voel aan stereotype homo's. Dat zeg ik niet. Wat ik bedoel is dat er verschillen worden uitvergroot die in feite irrelevant zijn. En zodra we iemand als een platte, vreemde en zeer anders-zijnde persoon kunnen labelen kunnen we ons superieur voelen, door bijvoorbeeld te zeggen dat 'ik me nooit zo zou kleden'. Sociologische theorie laat zien dat mensen het fantastisch vinden om elkaar te labelen en dan op basis daarvan af te wijzen. Dat is een manier om verschil aan te brengen en een gevoel van dreiging dat van andere mensen uitgaat weg te redeneren. Je ziet verschillen en labelt hun anders-zijn als negatieve eigenschappen. Daarmee kun je jezelf en je eigen groep als superieur blijven zien.

TV plaatst homo's in een klein hokje, plakt er een levensgroot label op en dat geeft heteroseksuelen het gevoel superieur te zijn. Dat voorkomt elke kans voor homo's om te integreren in ons bewustzijn als mensen gelijk aan ons, met wie we ons kunnen verbinden. Het laat niet zien dat ze precies hetzelfde zijn, behalve seksuele oriëntatie; het benadrukt irrelevante kenmerken als belangrijk. Daarmee voedt het de gevoelens van ongelijkwaardigheid waarmee homo's in onze samenleving elke dag moeten leven. Acceptatie en gelijkwaardigheid zijn daarmee verder weg dan ooit, want in plaats van onzichtbaar binnen 'onze' groep zijn homo's nu een aparte, herkenbare en snel karikaturale groep. Ik vind het tijd voor een echte shocker, laten we kijken wat er gebeurt als Nick en Simon homo blijken. Ik ben benieuwd!