Geluk

De film 'Pursuit of happiness', the American Dream, Gelukkig Zijn. Iedereen wil het en de vraag wat geluk is wordt op evenveel manieren beantwoord - wat chemische stofjes in de hersenen is het feitelijke, maar niet tot de verbeelding sprekende antwoord, aan de antwoorden waar populaire media mee op de proppen komen zal ik niet eens beginnen. Die zijn pas echt ongeïnspireerd.

Om met mijn eigen definitie op de proppen te komen zou wel erg stoutmoedig zijn, maar ik ervaar geluk zo nu en dan. Vaker dan je denkt, trouwens. Ik ben een gelukkig mens. Dit geluk is meer dan het gevoel van algehele tevredenheid en welbehagen die bijvoorbeeld een massage kan opwekken, hoe heerlijk ook. Het is onvoorspelbaar maar ik was laatst van een moment van geluk bewust, ik kon het vangen en dit wilde ik delen. Ook al zal dit jou niet gelukkig maken, heel misschien zul je je van je eigen geluk bewust worden.


Ik zat in de trein. Ik had een hele grote hamburger en een milk&fruit drankje op, die me vol met suikers, vitaminen en vetten had gestopt - het lichaam was voldaan.
Ik kwam terug uit Utrecht, waar ik, volgens mij met succes, een tentamen had volbracht, en waar ik met mijn klasgenoten een afsluitend drankje had gedaan. De geest was uitgedaagd en de ziel was tevreden.

Ik luisterde naar deze muziek; ritmisch en een beetje onvoorspelbaar, zonder moeilijke tekst om over na te denken maar wel, in mijn oren, heel erg mooi.

eerste liedje

Daarna kwamen de Moody Blues, waarbij vooral de laatste anderhalve minuut zo prachtig zijn, met de strijkers.

tweede liedje

Ik keek naar het uitzicht, wat een besneeuwd landschap tussen Utrecht en Nijmegen was, en ik besefte me hoe prachtig ik het vond - hoewel het op dat moment niet meer dan een heuvel met kale struikjes was.





Ik dacht - wat is het toch fantastisch dat ik naar deze prachtige muziek kan luisteren en dit uitzicht kan zien. Ik ben er zo blij mee dat ik al die dingen heb...

Toen voelde ik me gelukkig. Het heerlijk klein onbeschrijflijk geluk, wat al mijn bovenstaande observaties zinloos maakt. Het was al die dingen samen, misschien, de algehele tevredenheid, het zintuiglijk genot, maar het belangrijkste was mijn dankbaarheid dat ik ogen en oren heb om die waar te nemen.
Ik ben niet religieus en die dankbaarheid richt zich niet op een onzichtbare god noch op een gevend universum of iets of iemand ander. Het richt zich direct op de ervaring zelf; ik ben uitzonderlijk dat ik dit kan ervaren. Zovelen op aarde zullen nooit dit meemaken wat ik meemaak - deze muziek luisteren omdat zij doof zijn, dit uitzicht zien omdat zij blind zijn, dit geluk ervaren omdat hun ervaringen er nooit toe leiden.

Dus mijn dankbaarheid focust zich op het moment, mijn ogen kijken hun ogen uit en mijn oren luisteren tot ze van mijn hoofd vallen, het geluk ervaar ik in al zijn pracht. De ervaring versterkt. Ik geniet. Het is prachtig. Ik ervaar. Ik heb nu geluk ervaren, en niet alleen in retrospect, zoals zoveel geluk zich openbaart. Nee, in het nu.

Ik keek nog een half uur uit het raam, mijn Macbook speelde andere muziek, mijn uitzicht veranderde en Murphy's Law bewees zijn geldigheid in omgekeerde evenredigheid - het toeval gaf mij honderden en honderden opstijgende ganzen op de velden tussen Arnhem en Nijmegen.

Ervaar geluk. In het nu. Gister kon je gelukkig geweest zijn, maar dat leidt tot melancholie. Dit is het moment! Dit is je leven! Je hebt er maar één. Ervaar het.